Μαθήματα αισιοδοξίας

Της χαράς Καραμήτσου (λογοπεδικός, M.R.C.S.L.T.)

Περάσαμε ίσως τα πιο δύσκολα Χριστούγεννα και υποδεχθήκαμε δειλά και μουδιασμένα την Πρωτοχρονιά.  Σε αυτή τη δύσκολη χρονιά που μόλις ξεκίνησε, ήρθε ο καιρός να δείξουμε στα παιδιά μας την πρώτη και μοναδική προσωπική δεξιότητα που πλέον καθίσταται απαραίτητη για όλους, αλλά κυρίως για εκείνα, την αισιοδοξία.

Πολλοί άνθρωποι, κυρίως νέοι, βλέπουν στη δίνη της ύφεσης και της ανεργίας τα όνειρά τους να γκρεμίζονται προτού γίνουν πραγματικότητα, με την απαισιοδοξία να τους κατακλύζει με τα συνεπακόλουθα του άγχους, της κατάθλιψης και πολλών άλλων προβλημάτων που πλήττουν την ψυχική τους υγεία. Είναι επομένως αναγκαίο να μάθουν να στέκονται όρθιοι, να αγωνίζονται και, κυρίως, να ελπίζουν και να διεκδικούν.

Πως όμως μαθαίνουμε να σκεφτόμαστε αισιόδοξα; Τη δεξιότητα αυτή μπορούμε να τη δούμε σε όλους εκείνους που επιμένουν να αγωνίζονται. Η αισιοδοξία είναι στάση ζωής. Οι αισιόδοξοι άνθρωποι έχουν σπάνια άγχος, αρρωσταίνουν λιγότερο και ζουν περισσότερο.

Τα παιδιά μπορούν από τη μικρή τους ηλικία να μάθουν αυτή τη δεξιότητα από τους γονείς τους, παρατηρώντας ασυνείδητα τους τρόπους με τους οποίους χειρίζονται στρεσογόνες καταστάσεις της καθημερινότητάς τους. Μέσα από παραδείγματα ανάκαμψης, επιμονής και θετικής ενατένισης στις δυσκολίες, αντιλαμβάνονται την έννοια της αισιοδοξίας.

Να θυμάστε στο πρόσωπο της αποτυχίας την επιτυχία. Στις αποτυχίες του παιδιού σας, είναι σημαντικό να παραδεχθείτε τα συναισθήματά του, αλλά βοηθήστε το να προχωρήσει. Ενθαρρύνετέ το να επικεντρωθεί συνειδητά στις επιτυχίες του και στο γεγονός ότι μελλοντικά θα τα πάει καλύτερα. Φράσεις του τύπου «είμαι χαζός» πρέπει να αντικατασταθούν με άλλες τύπου «δεν τα πήγα και τόσο καλά». Αναγνωρίστε του την προσπάθεια. Να μάθει να προσπαθεί μετά την αποτυχία. Να δέχεται τις προκλήσεις δίνοντας λιγότερη έμφαση στο αποτέλεσμα και μεγαλύτερη στη διάθεσή του να αναλάβει το ρίσκο.

Βοηθήστε το να βιώσει την επιτυχία. Από μικρή ηλικία αναθέστε του υπευθυνότητες τις οποίες αν φέρει σε πέρας θα αμειφθεί. Έτσι, θα τονωθεί η αυτοπεποίθησή του και θα χαρεί για το γεγονός ότι τα κατάφερε.

Μην το επικρίνετε βάζοντας ταμπέλες. Διορθώστε την ανάρμοστη συμπεριφορά του, αλλά μην το χαρακτηρίζετε –ποτέ! Πληγώνει την εικόνα του ανεπανόρθωτα. Τα παιδιά θέλουν να αισθάνονται ότι είναι αντάξια των προσδοκιών μας. Λεκτικοί προπηλακισμοί όπως «εσύ δεν θα αλλάξεις ποτέ. Μια ζωή τεμπέλης θα είσαι» μπορεί να το ακολουθούν όλη του τη ζωή.

Δείξτε την αποδοχή σας στις επιτυχίες του. Βοηθήστε το να καταλάβει τους συντελεστές της επιτυχίας του και τα δυνατά του σημεία. Παραδείγματος χάριν: «Μπράβο σου που καθάρισες τόσο καλά το δωμάτιό σου! Ασχολήθηκες με σύστημα και υπομονή».

Μην το επαινείτε συνέχεια και χωρίς λόγο. Όταν λέμε σε ένα παιδί πόσο τέλειο είναι χωρίς μέτρο, αντί να βιώσει την πραγματική επιτυχία στα δύσκολα, το ενθαρρύνουμε να πιστέψει κάτι που δεν είναι αλήθεια, δημιουργώντας έναν άνθρωπο αλαζόνα και υπερόπτη, που δεν αναγνωρίζει τις δυνατότητές του.

Δείξτε του τρόπους επίλυσης προβλημάτων. Όταν αγχώνεται για ένα πρόβλημα, ζητήστε του να σκεφτεί τρόπους εναλλακτικής επίλυσης για να το αντιμετωπίσει. Για όλα τα πράγματα υπάρχουν λύσεις. Μη λύσετε όμως εσείς το πρόβλημα.

Χρησιμοποιείστε τα δικά σας θετικά βιώματα. Σε πολλές φάσεις της ζωή του θα δυσκολευτεί. Εξηγείστε του πως αντιμετωπίσατε εσείς παρόμοιες δυσκολίες και τα βγάλατε πέρα. Εάν έχετε την τάση να σκέφτεστε απαισιόδοξα, αλλάξτε εσείς πρώτα. Ποιος θα του εμπνεύσει το αίσθημα της αισιοδοξίας, ποιος θα του μάθει να μη το βάζει κάτω;

Μην κακολογείτε τον εαυτό σας μπροστά στο παιδί σας. Για παράδειγμα, μη λέτε «Είμαι τόσο άχρηστος!». Δεν θέλετε το παιδί σας να αντιγράψει αυτή την ηττοπαθή συνήθεια!

Ατενίζοντας τη θετική πλευρά. Αποφύγετε να τονίζετε την αβεβαιότητα και τονίστε την ελπίδα. Για κάθε κατάσταση υπάρχουν η καλή και η κακή πλευρά. Εάν π.χ., δεν μπορεί να παίξει έξω γιατί βρέχει, δείτε τη θετική πλευρά του θέματος. Υπάρχουν πολλά παιχνίδια με τα οποία μπορεί να ασχοληθεί ή ακόμα πείτε του ότι είναι μια θαυμάσια ευκαιρία να παίξετε μαζί. Ακόμα κι ένα σπασμένο χέρι –όσο περίεργο κι αν σας φαίνεται- μπορεί να γίνει πηγή διασκέδασης όταν οι φίλοι του υπογράφουν ή κάνουν αστείες αφιερώσεις πάνω στον γύψο!

Ελπίζοντας να δείτε την ουσία της διδαχής της αισιοδοξίας, σας προτρέπω να υιοθετήσετε κάποιες από αυτές τις προσεγγίσεις. Είναι παρακαταθήκη για το μέλλον του παιδιού σας.

Πηγή: Εφημερίδα «Πρώτο Θέμα»

Διαβάστε σχετικό άρθρο στα Αγγλικά

Παράγοντες που επηρεάζουν την ψυχολογία των μαθητών

Το παιδί παίζει, δοκιμάζει, δημιουργεί κάθε μέρα σε σπίτι και παιδικό σταθμό. Άλλοτε κλαίει γοερά, άλλο κλωτσάει συνέχεια, άλλο τραγουδά. Η σωματική και ψυχική του υγεία είναι προϋπόθεση της συμπεριφοράς του.

Αργότερα, στο σχολείο και στο σπίτι, άλλος μαθητής σκέφτεται και μαθαίνει, άλλος κάνει κοπάνα και βάζει βόμβες.

Η ανάπτυξη των διαταραχών και η ψυχολογική υγεία και ισορροπία οφείλονται στην συνολική αποδοχή της πραγματικότητας, του εαυτού μας ή των άλλων. Λάθη κάνουμε και οι γονείς και τα παιδιά. Η αυτογνωσία όμως, καθορίζει τις φιλικές σχέσεις των παιδιών μας, την επιτυχία στις εξετάσεις, την ευτυχία τους.

Η αρχή που τίθεται ως η βάση του οικοδομήματος της ψυχικής υγείας είναι η εξής: ‘‘ Αυτό που είναι, είναι’’.

Τι σημαίνει αυτό; Χωρίς να εθελοτυφλούμε, χωρίς να ονειροβατούμε, να βάζουμε ρεαλιστικούς στόχους. Να βρίσκουμε τους τρόπους για να τους πετύχουμε: σταδιακά από το ευκολότερο στο πιο δύσκολο, από το οικείο στο άγνωστο. Στοχεύουμε στις αλλαγές που εμείς μπορούμε να κάνουμε μέσα στο πλαίσιο που κινούμαστε, «που μας παίρνει». Άρα: η πραγματικότητα δεν είναι όπως θα με συνέφερε να είναι, δεν είναι όπως θα έπρεπε να είναι, δεν είναι όπως μου είπαν ότι θα είναι, δεν είναι όπως ήταν, δεν είναι όπως θα είναι αύριο. Η πραγματικότητα γύρω μου είναι όπως είναι.

Ο κάθε μαθητής οφείλει να αποδεχτεί τον πραγματικό του εαυτό για να ξεκινήσει «το δικό του ταξίδι». Θα λέει: «εγώ είμαι αυτός που είμαι». Εγώ δεν είμαι αυτός που θα ήθελα να είμαι, δεν είμαι αυτός που θα έπρεπε να είμαι, δεν είμαι αυτός που η μαμά μου θα ήθελε να είμαι, δεν είμαι καν αυτός που ήμουν. Έτσι κάθε προσπάθεια καλού βαθμού και αποδεκτής συμπεριφοράς θα φαίνεται ότι είναι πραγματική και ο μαθητής θα προσπαθήσει τόσο όσο οι δυνάμεις του επιτρέπουν. Τόσο ακριβώς θα θελήσει να προβληθεί.

Το ίδιο πρέπει να έχουμε στο νου μας και για τους άλλους που έχουμε γύρω μας. «Εσύ δεν είσαι όπως χρειάζεσαι να είσαι, εσύ δεν είσαι όπως ήσουν, εσύ δεν είσαι όπως συμφέρει εμένα, εσύ δεν είσαι όπως εγώ θέλω, εσύ είσαι όπως είσαι».

Πλήρη εικόνα της πραγματικότητας, του εαυτού μας και των άλλων, θα έχουμε γονείς και μαθητές αν μπορέσουμε να κατανοήσουμε όλα τα παραπάνω. Να τα εσωτερικεύσουμε στις πραγματικές τους διαστάσεις χρειάζεται. Με τον τρόπο αυτό, καταφέρουμε να σχεδιάσουμε, να δουλέψουμε και εν τέλει να φτάσουμε σε αυτή την ωριμότητα που θα μας κάνει εμάς και τους μαθητές-παιδιά μας ευτυχισμένα. Και τώρα και στο μέλλον.

Πηγή: Zougla.gr

Οι 10 περισσότερο ομιλούμενες γλώσσες

Κι όμως ίσως είναι διαφορετικές από αυτές που νομίζουμε. Τα αγγλικά καταλαμβάνουν μόλις την τέταρτη θέση στη λίστα πίσω από τα κινεζικά και τα ισπανικά και τα hindi. Από τη λίστα απουσιάζουν τα γαλλικά, παρόλο που χρησιμοποιούνται από πολλούς σαν δεύτερη γλώσσα. Να τονίσουμε ότι τα δημογραφικά δεδομένα αλλάζουν συνεχώς προς όφελος των γλωσσών που ομιλούνται στις αναπτυσσόμενες χώρες.

	10. Γερμανικά (118.000.000) Ομιλούνται εκτός από τη Γερμανία, στην Αυστρία, την Ελβετία, το Βέλγιο, το Λουξεμβούργο και το Λιχτενστάιν σαν επίσημη γλώσσα αλλά και από γερμανικές μειονότητες σε άλλες γειτονικές χώρες.
	9. Ιαπωνικά (123.000.000) Οι περισσότεροι ομιλούντες την ιαπωνική είναι κάτοικοι Ιαπωνίας. Ωστόσο υπάρχουν αρκετοί Ιάπωνες στην Ν. Κορέα, τις ΗΠΑ και την Αυστραλία. Είναι επίσης επίσημη γλώσσα στα νησιά Παλάου.
	8. Πορτογαλικά (220.000.000) Αν και μικρή χώρα η Πορτογαλία, η γλώσσα της είναι ευρύτατα διαδεδομένη λόγω του αποικιακού της παρελθόντος. Τα πορτογαλικά είναι επίσημη γλώσσα της Βραζιλίας αλλά και σε χώρες της Αφρικής όπως η Αγκόλα, η Μοζαμβίκη, το Πράσινο Ακρωτήριο ή του Ινδικού όπως το Ανατολικό Τιμόρ.
	7. Bengali (250.000.000) Χρησιμοποιείται κυρίως στο Μπαγκλαντές αλλά και σε ορισμένες περιοχές της Ινδίας.
	6. Ρωσικά (250.000.000) Επίσημη γλώσσα, εκτός από τη Ρωσία, στις περισσότερες δημοκρατίες της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης. Μεγάλο πλήθος ρωσώφωνων ζουν στην Ουκρανία, το Καζακστάν και τη Λευκορωσία.
	5. Αραβικά (440.000.000) Με διάφορες παραλλαγές χρησιμοποιείται σε όλες τις χώρες της Αραβικής χερσονήσου αλλά και στις χώρες του Μαγκρέμπ (Βόρεια Αφρική). Είναι επίσημη γλώσσα σε 26 χώρες περιλαμβανομένου του Ισραήλ.
	4. Αγγλικά (450.000.000) Είναι επίσημη γλώσσα σε όλες τις χώρες της Βρετανικής κοινοπολιτείας και η περισσότερο ομιλούμενη στον πλανήτη, αν υπολογίσουμε και όσους τη χρησιμοποιούν σα δεύτερη γλώσσα.
	3. Hinti-Urdu (490.000.000) Παρόλο που η Ινδία έχει πληθυσμό που ξεπερνά το ένα δισεκατομμύριο, η παρουσία πολλών διαλέκτων οδηγεί την κύρια γλώσσα στη χρήση από λιγότερο από το μισό του πληθυσμού! Το ίδιο ισχύει και για το Πακιστάν. Η hinti είναι επίσημη γλώσσα στην Ινδία ενώ η urdu στο Πακιστάν. Ωστόσο είναι απόλυτα συγγενείς γλώσσες και μπορούμε να τις κατηγοριοποιήσουμε σαν μία.
	2. Ισπανικά (500.000.000) Μια ακόμη γλώσσα που οφείλει τη διάδοσή της στο αποικιακό παρελθόν της Ισπανίας. Στο μεγαλύτερο μέρος της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής τα Ισπανικά είναι επίσημη γλώσσα, ενώ ακόμη και στις ΗΠΑ σημαντικό ποσοστό του πληθυσμού μιλά ισπανικά.
	1. Κινεζικά (1.025.000.000) Συγκεκριμένα η μανδαρίνικη διάλεκτος (αναφέρονται σαν κινεζικά μόνο από τους μη ομιλούντες την κινεζική), καθώς στην Κίνα υπάρχουν πολλές διάλεκτοι με δεύτερη πιο γνωστή τα καντονέζικα.

Πηγή: perierga.gr

Κάνετε το παιδί σας (να θέλει) να διαβάσει

Δεν είναι εύκολο να κάνεις ένα παιδί να αφήσει το κινητό, τον υπολογιστή ή την τηλεόραση για χάρη του βιβλίου, το οποίο αδυνατεί να ανταγωνιστεί την ψυχαγωγία που παρέχει η τεχνολογία σήμερα. Δεν είναι, όμως, αδύνατο.

Επιλέξαμε δοκιμασμένες συμβουλές από γονείς, εκπαιδευτικούς και παιδοψυχολόγους για το πώς, προσπαθώντας λίγο παραπάνω, μπορεί κανείς να βοηθήσει το παιδί του, όχι μόνο να μάθει να διαβάζει, αλλά και να θέλει να το κάνει. Η αρχή για να επιτευχθεί αυτό πρέπει να γίνει από τα λογοτεχνικά βιβλία, τα οποία έχουν την ικανότητα να κερδίσουν το παιδί. Ένα παιδί που έχει μάθει να διαβάζει λογοτεχνικά βιβλία μπορεί πιο εύκολα να διαβάσει και βιβλία για το σχολείο. Ως εκ τούτου, ένα παιδί που έχει μάθει να διαβάζει έχει περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας στις σχολικές εξετάσεις.

Ξεκινήστε από το βιβλίο

Δώστε στο παιδί σας ένα βιβλίο με θεματολογία που ενδιαφέρει εκείνο, όχι εσάς. Αν το παιδί σας βρίσκεται στα πρώτα χρόνια της εφηβείας του, για παράδειγμα, προτιμήστε βιβλία όπως η σειρά του Harry Potter, της J. K. Rowling, ενώ για μεγαλύτερους εφήβους επιλέξτε την δημοφιλή σειρά της Stephanie Mayer με τους ερωτευμένους βρικόλακες.

Για να επηρεάσετε ακόμα περισσότερο ένα παιδί να διαβάσει πρέπει να διαβάζετε και εσείς. Με αυτόν τον τρόπο θα του δείξετε ότι το διάβασμα είναι σημαντικό και θα το κάνετε να σας μιμηθεί. Κλείνοντας την τηλεόραση και ανοίγοντας ένα βιβλίο, στην πραγματικότητα ανοίγετε ένα ακόμα παράθυρο στα ενδιαφέροντα του παιδιού.

Αφού το παιδί ολοκληρώσει το βιβλίο που διάβαζε, συζητήστε μαζί του για το βιβλίο αυτό. Ρωτήστε το για την ιστορία, δείξτε του τι διαβάζετε εσείς αυτόν τον καιρό. Η ανταλλαγή πληροφοριών για τα βιβλία, όχι μόνο θα κάνει το παιδί σας να ενδιαφερθεί ακόμα περισσότερο γι’αυτά, αλλά και θα αποτελέσει ιδανικό ποιοτικό χρόνο για την μεταξύ σας σχέση. Αν, μάλιστα, σταδιακά αποκτήσει το παιδί σας κάποιον αγαπημένο συγγραφέα, φροντίστε να του παρέχετε πληροφορίες γι’αυτόν -π.χ. για νέα του βιβλία- και αν είναι Έλληνας συνοδεύστε το παιδί σε τυχόν παρουσιάσεις βιβλίων του, στις οποίες μπορεί να παρίσταται και ο ίδιος.

Τέλος, δημιουργήστε σιγά-σιγά μία βιβλιοθήκη για το παιδί σας σε κάποιον χώρο του σπιτιού, στην οποία θα μπορεί να ανατρέχει για καινούργια αναγνώσματα. Ένας καλός τρόπος να την γεμίσετε είναι να επισκέπτεστε τακτικά εκθέσεις βιβλίου, ενώ μέχρι τότε μπορείτε να πηγαίνετε μαζί είτε στην δημοτική βιβλιοθήκη της περιοχής σας είτε στην εθνική βιβλιοθήκη, από όπου θα μπορεί να δανείζεται τα βιβλία που τον/την ενδιαφέρουν.

Συνεχίστε με την γνώση

Αν εξασκηθούν σωστά, τα παιδιά μπορούν να οδηγηθούν από το διάβασμα στην γνώση. Και εδώ, όμως, θα χρειαστεί η δική σας συμβολή, ξεκινώντας από τον χώρο στον οποίον θα διαβάζουν –είτε κάποιο λογοτεχνικό βιβλίο είτε βιβλία σχετικά με τις σχολικές τους εξετάσεις. Το δωμάτιό τους -το γραφείο συγκεκριμένα- είναι χώρος που προσφέρεται για διάβασμα. Το γραφείο πάνω στο οποίο θα διαβάζουν τα παιδιά τα μαθήματά τους πρέπει να είναι αρκετά φαρδύ και άνετο για να χωρά όλα τα βιβλία και τις σημειώσεις τους –πιθανώς και κάποιον υπολογιστή, ενώ εξίσου αναπαυτικό πρέπει να είναι και το κάθισμά του.

Η οργάνωση είναι ένα από τα σημαντικότερα μυστικά του επιτυχημένου μαθητή. Οργάνωση δεν σημαίνει μόνο ένα ημερολόγιο ή ένας πίνακας με χρονοδιάγραμμα εξετάσεων, μαθημάτων και ωρών διαβάσματος του παιδιού. Όταν πρόκειται για περίοδο εξετάσεων, και δη σημαντικών, καλό είναι όλη η οικογένεια να μπει σε ένα σχετικό πρόγραμμα: Να υπάρχει, για παράδειγμα, μία συγκεκριμένη ώρα φαγητού και να σέβονται τα υπόλοιπα μέλη τις ώρες που το παιδί θα διαβάζει, αφήνοντάς το ανενόχλητο.

Βοηθήστε το παιδί να συγκεντρώνεται στο διάβασμά του, είτε παρέχοντάς του μπλοκ για σημειώσεις -και ενθαρρύνοντάς το να κρατά σημειώσεις-, εξηγώντας του την σημασία τους όταν θα κάνει επανάληψη, είτε αγοράζοντάς του ένα λεξικό ή ένα βοήθημα για να ανατρέχει όταν θα δυσκολεύεται να κατανοήσει κάτι. Ακόμα, αφήστε το παιδί να κάνει τακτικά, μικρά διαλείμματα για να ξεκουράζεται και να μπορεί να επιστρέψει με πιο καθαρό μυαλό στο διάβασμα.

Τέλος, καλλιεργήστε στο παιδί εμπιστοσύνη στον εαυτό του και τις δυνάμεις του. Οι εξετάσεις μπορεί να είναι τραυματική εμπειρία για πολλούς μαθητές, κυρίως λόγω του άγχους που τους δημιουργεί το ενδεχόμενο αποτυχίας. Εξηγήστε στο παιδί ότι το διάβασμα της τελευταίας στιγμής δεν πρόκειται να σώσει την κατάσταση –είναι προτιμότερο να ξεκουραστούν τις τελευταίες τους ώρες πριν το μεγάλο τεστ. Πείτε τους να είναι ήρεμοι, να πάρουν μια βαθιά ανάσα και να συγκεντρωθούν στις απαντήσεις που πρέπει να δώσουν. Και αν τους δείτε υπερβολικά στρεσαρισμένους -σε σημείο… ανησυχητικό- εξηγήστε τους ότι, ακόμα κι αν αποτύχουν, δεν χάθηκε ο κόσμος! Και σίγουρα δεν χάθηκε η αγάπη σας γι’αυτούς. 

Πηγή: in2life.gr


Διαβάστε ακόμη

•  Πώς θα μάθετε το παιδί να μελετά μόνο του!

• Τι να κάνω για να διαβάζει το παιδί μου; Συμβουλές για γονείς.
• Η βοήθεια του παιδιού στα μαθήματα του σχολείου πολύτιμη, κρύβει όμως και κινδύνους

11 Δεκεμβρίου Παγκόσμια ημέρα δικαιωμάτων του παιδιού

Στις 11 Δεκεμβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα του Παιδιού. Τα παιδιά όλου του κόσμου, ανεξαρτήτου χρώματος γιορτάζουν. Αν όμως θέλετε τη γνώμη μου, τα παιδιά όλου του κόσμου θα έπρεπε να γιορτάζουν κάθε μέρα.

Γιατί τα παιδιά όπως και οι ενήλικες έχουν δικαιώματα. Δικαιώματα που κάποιοι καταπατούν με τον πιο βάναυσο τρόπο.

Τι να πρωτοσκεφτεί κανείς; Την ψυχαναγκαστική παιδική εργασία; Την παιδική πορνεία; Την παιδική βία που βιώνουν παιδιά ακόμα και μέσα στην κούνια τους; Την έλλειψη εκπαίδευσης; Την έλλειψη βασικών καθημερινών αναγκών (νερό, φαγητό, ένδυση);

Την έλλειψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης;

Η παγκόσμια ημέρα παιδιού είναι μία… Δυστυχώς! Όχι ότι αλλάζει κάτι για όλους αυτούς που καταπατούν τα δικαιώματα των παιδιών… Αυτοί το κάνουν 365 μέρες τον χρόνο χωρίς διάλειμμα… Αμφιβάλλω αν έστω κι ένας από αυτούς γνωρίζει κάποιο από τα δικαιώματα των παιδιών ή αν ακόμη έχουν δικαιώματα τα παιδιά!

Για να γνωρίζουν κι αυτοί οι (εύχομαι) λίγοι, τα παιδιά έχουν δικαιώματα… Η Χάρτα των δικαιωμάτων του παιδιού αναφέρει:

Δικαιούμαι να έρθω στην ζωή. Δικαιούμαι να υπάρξω.

Δικαιούμαι να μεγαλώσω σε έναν κόσμο χωρίς βία και φτώχεια.

Δικαιούμαι να ζήσω σε ένα κόσμο που σέβεται και προστατεύει το φυσικό περιβάλλον.

Δικαιούμαι να έχω ελεύθερη πρόσβαση στον μαγικό κόσμο της γνώσης.

Δικαιούμαι να έχω ελεύθερο χρόνο και χώρο για να παίξω.

Δικαιούμαι να μάθω τι είναι καλό για την σωματική και ψυχική μου υγεία.

Δικαιούμαι να περνάω αρκετό χρόνο με τους γονείς μου.

Δικαιούμαι να ζήσω με αθωότητα και ανεμελιά τα παιδικά μου χρόνια.

Δικαιούμαι να ζήσω σε μια κοινωνία που προστατεύει τα προσωπικά μου δεδομένα.

Δικαιούμαι έναν κόσμο ανθρώπινο, δίκαιο και ειρηνικό. Έναν κόσμο στον οποίο θα μεγαλώνουν αύριο τα δικά μου παιδιά. (Πηγή: UNICEF)

Πατήστε εδώ για να δείτε τη χάρτα των δικαιωμάτων του παιδιού

Διαβάστε σχετικό άρθρο στα Αγγλικά

Πώς επιτυγχάνεται η αποδοτική μελέτη;

Τα παιδιά είτε αντιμετωπίζουν κάποια μαθησιακή δυσκολία είτε όχι, χρειάζονται οργάνωση στην μελέτη τους ώστε να ανταποκριθούν αξιοπρεπώς στις σχολικές τους υποχρεώσεις. Πρώτα από όλα, όπως επισημαίνει η λογοθεραπεύτρια, Σπυριδούλα Κυπριτζόγλου, όλοι οι γονείς οφείλουν να προσπαθήσουν να διευκολύνουν τη μελέτη τους και για αυτό θα πρέπει να αποφεύγονται οι συγκρούσεις και οι διενέξεις.

Ένα ακόμα βασικό στοιχείο που πρέπει να προσέχουν οι γονείς είναι να μην υποκαταστήσουν τη δουλειά των παιδιών, αλλά να είναι εκεί μόνο για να επιβλέπουν αφήνοντας το παιδί να πάρει τις πρωτοβουλίες και να διαβάσει όπως αυτό επιθυμεί, με τον δικό του τρόπο.

Μία ουσιαστική αρχή για μία οργανωμένη μελέτη είναι το πρόγραμμα. Οι γονείς πρέπει να βρουν ποια ώρα το παιδί μπορεί πιο εύκολα να συγκεντρωθεί στα μαθήματα του και με βάση αυτό να καθορίσουν το υπόλοιπο πρόγραμμα. Πολλά παιδιά έχουν καλύτερη επίδοση μόλις γυρίζουν από το σχολείο άλλα πάλι έχουν το απόγευμα. Αυτό πρέπει να το διαπιστώσετε και να έπειτα να ρυθμίσετε τις ώρες του παιχνιδιού, της βόλτας, της τηλεόρασης, των φροντιστηρίων, της ξεκούρασης και όλων των υπολοίπων.

Άλλο ένα κύριο συστατικό για να γίνει σωστά μια μελέτη είναι η αγάπη για αυτήν. Για να γίνει το διάβασμα δεν έχει τόση σημασία το «πρέπει» όσο το «θέλω». Αυτό που «πρέπει» είναι να έχει το παιδί ενδιαφέρον, όρεξη και θέληση για αυτό που κάνει. Οι γονείς, όσο το παιδί βρίσκεται στα πρώτα του βήματα πρέπει να αυξήσουν το ενδιαφέρον του για μάθηση και αυτό μέσα από το παιχνίδι. Η ανάγνωση παραμυθιών, η εκμάθηση τραγουδιών/ποιημάτων, οι ευχάριστες προσχολικές δραστηριότητες με προγραφικές ασκήσεις ή ασκήσεις που αφορούν την ανάπτυξη της αντίληψης του παιδιού βοηθούν στη δημιουργία μιας όμορφης σχέσης με τη μάθηση η οποία αποτελεί το «αποκούμπι» μιας ευνοϊκής πορείας.

Όσον αφορά το σχολείο το παιδί πρέπει επίσης να έχει θετική προδιάθεση και ενδιαφέρον για μάθηση. Οι γονείς μπορούν να καλλιεργούν αυτή τη διάθεση και να προκαλούν το παιδί να γευτεί τις ώρες παραμονής του στο σχολικό περιβάλλον αλλά γενικώς τις στιγμές που του δίνεται η ευκαιρία – και στο σχολείο και στο σπίτι – για να εξερευνήσει νέα δεδομένα, να αποκτήσει γνώσεις και να υιοθετήσει αξίες και αρχές.

Μερικά επιπλέον πραγματάκια που πρέπει να προσέχουμε είναι ο χώρος στον οποίο πραγματοποιείται η μελέτη και το πώς είναι διαμορφωμένος. Πρέπει να είναι συγκεκριμένο το σημείο και να μην αλλάζει. Αρχική μας μέριμνα είναι ο σωστός φωτισμός για να μην κουράζονται εύκολα τα μάτια του παιδιού και να υπάρχει μία σταθερή και αναπαυτική καρέκλα. Η εξασφάλιση της ησυχίας είναι εξίσου σημαντική για τη συγκέντρωση του παιδιού γι' αυτό και πρέπει να κλείνουμε τις τηλεοράσεις, τα ραδιόφωνα, τους υπολογιστές αλλά και εμείς οι ίδιοι να μην προκαλούμε φασαρία, αφήνοντας για παράδειγμα το μικρότερο αδερφάκι να παίζει δίπλα ή ξεκινώντας συζητήσεις.

Επίσης, πρέπει πάνω στο γραφείο να είναι τοποθετημένη και συγκεντρωμένη η απαραίτητη μόνο γραφική ύλη, μολύβι, γόμα, ξύστρα, χάρακες, διαβήτη και ό,τι άλλο χρειάζεται για τη μελέτη του. Αυτό αποσκοπεί στο να μη χάνει χρόνο στο «πήγαινε-έλα» αλλά και στο να μην αποσυντονίζεται! Γενικώς, το παιδί πρέπει όταν διαβάζει να ξέρει ότι εκείνη τη στιγμή διαβάζει και ότι όλα τα άλλα θα γίνουν στο διάλειμμα ή όταν ολοκληρώσει τη μελέτη. Ποτέ δεν αφήνουμε κάτι που έχει ξεκινήσει στη μέση!

Διαλείμματα! Είναι πάντα απαραίτητα και πρέπει να τηρούνται. Βοηθάνε στην αποβολή του άγχους και γενικώς των έντονων συναισθημάτων όπως είναι η πίεση χρόνου και το αίσθημα της ευθύνης για πραγμάτωση των εργασιών. Συμβάλλουν στο να προγραμματίζουν τις επόμενες τους κινήσεις στη μελέτη, στο να επαναφορτίζουν τις μπαταρίες τους, στο να λένε αυτά που μπορεί να σκεφτόντουσαν την ώρα της μελέτης για να μην απασχολούν το μυαλουδάκι τους. Όταν ένα παιδί ξέρει πως θα υπάρχει ένα διάλειμμα έχει μεγαλύτερη όρεξη και διάθεση γιατί η μελέτη χωρίς διάλειμμα φαντάζει ατελείωτη.

Οι γονείς μπορούν να βοηθήσουν στην οργάνωση της μελέτης ακόμα και στη σειρά των εργασιών που έχουν να κάνουν. Καλό είναι πρώτα να γίνονται όλες οι εργασίες που είναι γραπτές. Μπορείτε να είστε εκεί για να τον επιβλέπετε ή να ενθαρρύνετε τη συνεργασία με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειας, όπως τα μεγαλύτερα αδέρφια.

Συμπεραίνουμε, λοιπόν, από τα παραπάνω ότι είναι σημαντικό να προσέχουμε κάθε λεπτομέρεια για να πραγματοποιηθεί μία σωστά οργανωμένη μελέτη. Βασικός κανόνας είναι να μην υπάρχει υπερβολή! Η μελέτη δε χρειάζεται να κρατάει ατελείωτες ώρες αλλά να είναι οργανωμένη ώστε όλα να γίνονται και να διαρκούν την ώρα που χρειάζονται.

Πηγή: MediDiatrofi.gr

Διαβάστε σχετικό άρθρο στα Αγγλικά

Διαβάστε ακόμη

• Πώς θα μάθετε το παιδί να μελετά μόνο του!
• Τι να κάνω για να διαβάζει το παιδί μου; Συμβουλές για γονείς.
• Η βοήθεια του παιδιού στα μαθήματα του σχολείου πολύτιμη, κρύβει όμως και κινδύνους

Διαβάστε περισσότερα ενδιαφέροντα άρθρα