Μιλώντας στο παιδί σας για τις μαθησιακές του δυσκολίες, ανάλογα με την ηλικία του

             Οι γονείς συχνά προβληματίζονται για το πώς να εξηγήσουν στο παιδί τους τις μαθησιακές του δυσκολίες.            Φοβούνται μεταξύ άλλων πως, από την πλευρά του παιδιού, η συνειδητοποίηση των δυσκολιών του θα ενισχύσει τα συναίσθημα της ‘διαφορετικότητας’. Επομένως, είναι πολύ σημαντικό οι γονείς να μιλήσουν στο παιδί τους για ένα τόσο ευαίσθητο θέμα.

Παρόλο που δεν υπάρχει μία και μόνο σωστή στιγμή για να συζητηθεί το θέμα των μαθησιακών δυσκολιών, οι ακόλουθες οδηγίες μπορεί να χρησιμεύσουν σαν οδηγός...

Μιλώντας στο παιδί σας για τις μαθησιακές του δυσκολίες

Οι γονείς συχνά προβληματίζονται για το πώς να εξηγήσουν στο παιδί τους τις μαθησιακές του δυσκολίες. Φοβούνται μεταξύ άλλων πως, από την πλευρά του παιδιού, η συνειδητοποίηση των δυσκολιών του θα ενισχύσει τα συναίσθημα της ‘διαφορετικότητας’. Στην πραγματικότητα, ο συλλογισμός αυτός αποτελεί ένα είδος αυτοπροστασίας του γονέα, ο οποίος νιώθει άβολα με το θέμα ή δε ξέρει πώς να το συζητήσει με το παιδί. Όταν όμως τα παιδιά δεν έχουν ακριβή και συγκεκριμένη πληροφόρηση, συχνά κατασκευάζουν τη δική τους ερμηνεία. Ένα παιδί με μαθησιακές δυσκολίες συχνά  σκέφτεται: «Είμαι χαζός. Ποτέ δε θα μάθω. Υπάρχει κάποιο πρόβλημα με το μυαλό μου».

Επίσης, τα παιδιά που στερούνται πληροφόρησης σχετικά με τις δυσκολίες τους μπορεί να κινδυνεύουν να αναπτύξουν συμπτώματα κατάθλιψης ή αγχώδους διαταραχής. Πιο συγκεκριμένα, εμφανίζουν συχνά τάσεις απομόνωσης, δυσκολίες σε θέματα ύπνου και φαγητού, σωματικές ενοχλήσεις όπως πονοκέφαλοι και στομαχόπονοι, επιρρέπεια στο  κλάμα, αγνόηση βασικών κανόνων συμπεριφοράς.

Επομένως, είναι πολύ σημαντικό να μιλήσετε στο παιδί σας για ένα τόσο ευαίσθητο θέμα. Παρόλο που δεν υπάρχει μία και μόνο σωστή στιγμή για να συζητηθεί το θέμα των μαθησιακών δυσκολιών, μερικές γενικές αρχές μπορεί να χρησιμεύσουν σαν οδηγός.

Προσεγγίστε με θετικό τρόπο τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει το παιδί σας.

Για το σκοπό αυτό:

• Κατανοήστε όσο πιο καθαρά και ολοκληρωμένα μπορείτε τη φύση των μαθησιακών δυσκολιών του παιδιού σας χρησιμοποιώντας πολλές και ποικίλες πηγές (άρθρα, βιβλία).
• Μιλήστε με το δάσκαλο του προκειμένου να κατανοήσετε πως οι μαθησιακές δυσκολίες επηρεάζουν την εκπαιδευτική του πρόοδο στην ανάγνωση, στο γραπτό λόγο και τα μαθηματικά, καθώς επίσης και στην κοινωνική και συναισθηματική του ανάπτυξη.
• Ρωτήστε το παιδί σας τι έχει παρατηρήσει εκείνο σχετικά με τις δυσκολίες του. Θα ήταν βοηθητικό να αναφερθείτε σε παραδείγματα όπως: «δυσκολεύεσαι να τελειώσεις τις εργασίες σου για το σχολείο;»
• Και φυσικά εστιάστε την προσοχή σας και στα δυνατά σημεία του παιδιού σας.
• Πείτε στο παιδί σας τόσα όσα μπορεί να καταλάβει με βάση την ηλικία και την ωριμότητα του.

Ηλικία 4 – 6

• Μιλήστε στο παιδί σας με σύντομα και απλά λόγια για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει τη παρούσα στιγμή. Τα παιδιά αυτής της ηλικίας ζουν στο παρόν και δεν έχουν την ικανότητα να διαπραγματευτούν έννοιες που σχετίζονται με το μακρινό μέλλον.
• Βεβαιώστε το παιδί ότι εσείς και ο ειδικός παιδαγωγός δουλεύετε μαζί για να το βοηθήσετε να τα πάει καλά στο σχολείο και ότι σε αυτή την προσπάθεια δεν είναι μόνο του.
• Προτείνετε του να συζητάει σε ανεπίσημες συναντήσεις με εσάς και το δάσκαλο για τους ατομικούς μαθησιακούς στόχους. Η άμεση ανάμειξη του παιδιού στη λύση, καθιστά πιο πιθανή τη δέσμευσή του για βελτίωση.

Ηλικία 6-12

• Συγκεκριμενοποιήστε το πρόβλημα. Λέγοντας απλά στο παιδί σας ότι έχει μία μαθησιακή δυσκολία στην ανάγνωση δεν το βοηθάτε πραγματικά να κατανοήσει το πρόβλημα, ούτε προσφέρετε κάποια στοιχεία σχετικά με το πώς να το διαχειριστεί. Αν όμως του πείτε ότι ‘χρειάζεται δουλειά για να αυξήσει την ταχύτητα της ανάγνωσης’ ή ότι έχει ‘δυσκολία στο να θυμηθεί τις λεπτομέρειες μιας ιστορίας’ τότε η δυσκολία γίνεται ξεκάθαρη και συγκεκριμένη, ενώ ταυτόχρονα προτείνονται στόχοι για βελτίωση.
• Να είστε ειλικρινείς σχετικά με τις δυσκολίες του, αλλά και να παρέχετε τεκμηριωμένη πληροφόρηση σχετικά με την νοητική του ικανότητα και τα πράγματα που κάνει καλά. Βοηθήστε το να καταλάβει ότι οι μαθησιακές του δυσκολίες αποτελούν μία μόνο πτυχή του εαυτού του (π.χ «Ναι, δυσκολεύεσαι στο να μάθεις την ιστορία, αλλά είσαι πολύ καλός στα μαθηματικά ή στα αθλήματα..»).
• Βοηθήστε το να καταλάβει τη διαφορά ανάμεσα στη συγκεκριμένη μαθησιακή δυσκολία και στο γενικότερο έλλειμμα νοημοσύνης ή ικανότητας. Ο επίσημος ορισμός αναφέρει πως τα παιδιά με μαθησιακές δυσκολίες έχουν μέσο ή πάνω από το μέσο όρο δείκτη νοημοσύνης, είναι δηλαδή αρκετά έξυπνα .
• Αναφερθείτε σε φίλους, συγγενείς ή γνωστές προσωπικότητες με μαθησιακές δυσκολίες που είναι επιτυχημένοι χρησιμοποιώντας τους ως αποδεικτικά στοιχεία, έτσι ώστε το παιδί να αποφύγει τις αρνητικές σκέψεις και πεποιθήσεις σχετικά με τη νοητική του ικανότητα.
• Συζητήστε με το παιδί σας ότι ο εγκέφαλος του ανθρώπου λειτουργεί με διαφορετικούς τρόπους και άρα μαθαίνει με διαφορετικούς τρόπους. Γενικές θέσεις όπως ‘το μυαλό σου είναι μοναδικό και λειτουργεί διαφορετικά’ μπορεί να το βοηθήσουν να καταλάβει πως κάθε ανθρώπινος εγκέφαλος είναι μοναδικός.  
• Πληροφορήστε το παιδί σας ότι ο ειδικός δάσκαλος μπορεί να του μάθει ‘κόλπα’ που θα το βοηθήσουν να μάθει ευκολότερα.
• Επαναλάβετε τις συζητήσεις με το παιδί σας αρκετές φορές μετά την πρώτη σας επαφή. Τα παιδιά χρειάζονται χρόνο προκειμένου να επεξεργαστούν τις πληροφορίες σχετικά με τη μαθησιακή τους κατάσταση και να θέσουν τις ερωτήσεις τους.

Ηλικία 12-15

• Δώστε στο παιδί σας να καταλάβει τη φύση των δυσκολιών του. Βοηθήστε το να συμμετάσχει ενεργά με τον ειδικό δάσκαλο και μαζί σας σε συζητήσεις για τον καθορισμό των στόχων, για τα βήματα που πρέπει να ακολουθήσει για να τους επιτύχει και την υποστήριξη που εσείς και ο ειδικός δάσκαλος μπορείτε να του παρέχετε.
• Ασκήστε στο παιδί σας ειλικρινή και εποικοδομητική κριτική  σχετικά με τις επιδόσεις του στο σχολείο και μαζί προσπαθήστε να αναγνωρίσετε φυσικά ταλέντα και ικανότητες που θα μπορούσαν αργότερα να καλλιεργηθούν ώστε να αποτελέσουν πολύτιμα αγαθά.
• Μάθετε στο παιδί σας πώς να γίνει ο ‘διαχειριστής’ των δικών του μαθησιακών αναγκών ώστε να ενημερώνει τους καθηγητές και άλλους σχετικά με τις ειδικές μαθησιακές του ανάγκες. Αυτές οι ικανότητες θα του είναι ακόμη πιο χρήσιμες μεγαλώνοντας στην τριτοβάθμια εκπαίδευση αλλά και στην μελλοντική του εργασία.

Ηλικία 15-18

• Τα παιδιά που παρακολουθούν το λύκειο συχνά αγνοούν ή αρνούνται το γεγονός ότι έχουν μαθησιακές δυσκολίες. Αυτό το στάδιο της επαναστατικότητας μπορεί να αποτελέσει μια καλή ευκαιρία για το παιδί σας να αναπτύξει τη δεξιότητα να υπερασπίζεται τον εαυτό του και να διεκδικεί περισσότερο έλεγχο στη ζωή του. Γνωρίζοντας τον εαυτό του και την ικανότητα να εκφράζει αυτή τη γνώση στο περιβάλλον του, αποκτά ένα σημαντικό πλεονέκτημα.
• Βοηθήστε το παιδί σας να κατανοήσει ότι μπορεί να επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο οι άλλοι του φέρονται όταν εκείνο επικοινωνεί τις μαθησιακές του δυνατότητες και ανάγκες με αξιοπρεπή και κατανοητό τρόπο. Θα πρέπει εξάλλου να γνωρίζει ότι η νομοθεσία περί μαθησιακών δυσκολιών είναι με το μέρος του και θα είναι καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής του.
• Οι περισσότεροι καθηγητές είναι ανοιχτοί στο να ανταποκριθούν στις διαφορετικές μαθησιακές ανάγκες των μαθητών, αν γνωρίζουν πώς μπορούν να βοηθήσουν. Επί παραδείγματι, εάν ο καθηγητής αναθέσει στους μαθητές του 40 σελίδες για ανάγνωση μαζί με 20 ερωτήσεις κατανόησης για να τις επιστρέψουν την επόμενη μέρα, το παιδί σας έχει δύο επιλογές. Μπορεί να πιεστεί και να θυμώσει, ή απλά να αγνοήσει την εργασία και να πάρει ένα κακό βαθμό. Όμως μπορεί να σκεφτεί πώς να εξηγήσει καλύτερα στον καθηγητή τη δυσκολία του και είτε να του ζητήσει μείωση της έκτασης της εργασίας, ή περισσότερο χρόνο προκειμένου να συμπληρώσει την εργασία. Κάνοντας εξάσκηση σε τέτοιες δεξιότητες αυτό- υποστήριξης, με τον καιρό αυτές θα γίνουν ρουτίνα.
• Κατά τη διάρκεια του δεύτερου ή τρίτου χρόνου στο λύκειο, το παιδί σας θα πρέπει να έχει κατανοήσει το πώς τα δυνατά του σημεία, τα ταλέντα και οι μαθησιακές δυσκολίες επηρεάζουν την εκπαίδευση και τους επαγγελματικούς του στόχους.

Αν δώσετε στο παιδί σας τη δυνατότητα να αναπτύξει μία ρεαλιστική εικόνα των δυνατών του σημείων και των αδυναμιών του, να εφαρμόζει την τεχνική του πώς να λύνει ένα πρόβλημα που ανακύπτει κάνοντας χρήση των δυνατών του σημείων για να ξεπεράσει τις αδυναμίες του, να αναγνωρίζει και να χρησιμοποιεί υποστήριξη και βοήθεια και να πλησιάζει μεγάλους στόχους με μια σειρά από μικρά βήματα, τότε θα έχετε συμβάλλει αποφασιστικά ώστε το παιδί σας να χαράξει την πορεία της αρχής της ενηλικίωσης του επιτυχώς.  

Διαδικτυακές αναφορές 

http://www.aboutourkids.org/files/articles/mar_apr_4.pdf

http://www.greatschools.org/special-education/support/728-understand-learning-disabilities.gs

http://www.greatschools.org/special-education/support/701-talking-with-your-elementary-school-child-about-learning-difficulties.gs

http://www.greatschools.org/special-education/support/858-talking-with-your-teenager-about-learning-difficulties.gs

http://www.ldonline.org/article/30521/

http://www.mychildhealth.net/talking-to-the-child-about-his-learning-disability.html

Πηγή: leximathia.gr, Φωτογραφίες: in2life.gr, autepignosi.gr, monpjc.blogspot.com

Διαβάστε ακόμη

• Δεκαέξι Μύθοι και Αλήθειες για τη Δυσλεξία
• Μαθησιακές δυσκολίες: Διάγνωση, αποκατάσταση
• Δυσλεξία και Αγγλικά 

Τα 100 καλύτερα Πανεπιστήμια στο κόσμο

Σαρώνουν τα Αμερικάνικα, απούσα η Ελλάδα!

Πριν μερικές ημέρες ανακοινώθηκαν τα 100 καλύτερα πανεπιστήμια για το 2014 από την εκπαιδευτική επιθεώρηση των «Times». Για ακόμη μια χρονιά κανένα ελληνικό πανεπιστήμιο δε συμπεριλαμβάνεται στα 100 κορυφαία του κόσμου σε αντίθεση με άλλες χώρες Ευρωπαϊκές χώρες, όπως η γειτονική Τουρκία όπου το Τεχνικό Πανεπιστήμιο Μέσης Ανατολής (Άγκυρα) βρίσκεται στις θέσεις 71-80 της παγκόσμιας κατάταξης.

Στις πρώτες δυο θέσεις δεν υπάρχουν αλλαγές συγκριτικά με το 2013. Χάρβαρντ και ΜΙΤ καταλαμβάνουν τις θέσεις 1 και 2 ενώ στην τρίτη θέση βρίσκεται άλλο ένα εκπαιδευτικό ίδρυμα των ΗΠΑ το Stanford University που εξοβέλισε το Πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ το οποίο υποχώρησε στην 4η θέση. Η έρευνα βασίστηκε σε απαντήσεις που έδωσαν έμπειροι ακαδημαϊκοί από 133 χώρες.

Εντυπωσιακό είναι ότι για ακόμη μια φορά τα πανεπιστήμια των ΗΠΑ κυριαρχούν στη λίστα των «Times» αφού από τις 100 θέσεις οι 46 (!) ανήκουν σε αυτά. Από το πίνακα που ακολουθεί και παρουσιάζει όλες τις χώρες που έχουν εκπροσώπους στις 100 πρώτες θέσεις, διαπιστώνει κανείς εύκολα την κυριαρχία των ΗΠΑ. Με τεράστια διαφορά στη δεύτερη θέση ακολουθεί το Ηνωμένο Βασίλειο με 10 εκπροσώπους και η Γερμανία με 6.

Την κατάσταση που επικρατεί στην παγκόσμια ανώτατη εκπαίδευση καταδεικνύει και ο πίνακας της πρώτης 10άδας, όπου κυριαρχούν  και πάλι οι ΗΠΑ με 8 εκπροσώπους σε σύνολο 10 θέσεων. Το Ηνωμένο Βασίλειο έχει δυο εκπροσώπους στις θέσεις 4 και 5. Πρόκειται για τα πανεπιστήμια του Κέμπριτζ και του Όξφορντ, που είναι και τα 2 κορυφαία ευρωπαϊκά.

Πηγή: Newbeast.gr

Ακολουθούν οι σχετικοί πίνακες

Μαθητές: Δεν τους κάνει καλό η πολλή μελέτη στο σπίτι

Οι επιστήμονες επισημαίνουν ότι οι εργασίες στο σπίτι όχι μόνο δεν βοηθούν τους μαθητές να μάθουν περισσότερα, αλλά δρουν ανασταλτικά και στις σχολικές τους επιδόσεις. 

Οι ερευνητές κατέληξαν σε αυτό το συμπέρασμα συγκρίνοντας τον όγκο της εργασίας που «κουβαλούν» από το σχολείο στο σπίτι οι μαθητές με τις σχολικές τους επιδόσεις.

Σύμφωνα με τον εκπαιδευτικό ψυχολόγο Ρίτσαρντ Ουόλκερ, στις χώρες του ΟΟΣΑ, όπου το εκπαιδευτικό σύστημα φορτώνει τα παιδιά με πολλή δουλειά, οι επιδόσεις τους ήταν χαμηλότερες στο τεστ διεθνούς αξιολόγησης PISA, σε σχέση με τους συμμαθητές τους που δεν έχουν τόσο φόρτο εργασίας. 

Οι ερευνητές χαρακτηρίζουν «επιζήμια» την υποχρέωση της πολύωρης καθημερινής μελέτης στο σπίτι, αντιπροτείνοντας μία με δύο ώρες μελέτης την εβδομάδα στις πρώτες τάξεις του δημοτικού και σταδιακή αύξηση στις τελευταίες.

Στο ίδιο συμπέρασμα κατέληξε και ομάδα ερευνητών από το Πανεπιστήμιο της Πενσυλβάνια, ενώ συνάδελφοί τους από το Πανεπιστήμιο του Ντιουκ συστήνουν η μελέτη στο σπίτι να μην ξεπερνάει τα 15 λεπτά στις πρώτες τάξεις του δημοτικού, για να αυξάνεται 10 λεπτά τον χρόνο τα επόμενα έτη.

Πηγή: vivanews.gr/φωτο: newyorkfamily.com

Διαβάστε σχετικό άρθρο στα Αγγλικά

«Μάθε, παιδί μου, γράμματα!»

Πρόσφατη έρευνα υποστηρίζει ότι το πόσο καλά διαβάζει και μετράει κανείς στη σχολική του ηλικία αντικατοπτρίζει την κοινωνικο-οικονομική του κατάσταση στην ενήλικη ζωή του.

Σύμφωνα με στοιχεία που συγκεντρώθηκαν για την εθνική βρετανική μελέτη «National Child Development Study (NCDS)», η οποία είναι ακόμα σε εξέλιξη και αφορά περίπου 17.000 άτομα που γεννήθηκαν το 1958, οι επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου διαπίστωσαν ότι οι μαθησιακές ικανότητες στην ηλικία των 7 ετών μπορούν να καθορίσουν την επαγγελματική επιτυχία σε ώριμη ηλικία.

Αυτό που παρατήρησαν οι ειδικοί ήταν ότι από τους συμμετέχοντες όσοι στην παιδική τους ηλικία ήταν καλοί μαθητές και συγκέντρωναν υψηλές βαθμολογίες, στην ενήλικη ζωή τους είχαν κατακτήσει υψηλότερες θέσεις εργασίας, ικανοποιητικότερο μισθό και γενικά καλύτερο βιοτικό επίπεδο συγκριτικά με εκείνους που ήταν μέτριοι ή κακοί μαθητές.

Πιο συγκεκριμένα, είδαν ότι όσοι ήταν πιο προχωρημένοι στην ανάγνωση και την αριθμητική στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού, αμείβονταν με παχυλό μισθό στην ηλικία περίπου των 42 ετών, που άγγιζε τα 6.000 ευρώ.

Όπως τονίζουν οι ερευνητές Στιούαρντ Ρίτσι και Τίμοθι Μπέιτς: «Σκοπός της έρευνάς μας ήταν να φέρουμε στην επιφάνεια τη σπουδαιότητα της γνώσης του σχολείου και το πόσο καθοριστική είναι για τη μετέπειτα εξέλιξή μας στη ζωή». Βέβαια, υπογραμμίζουν ότι σημαντικό ρόλο σε αυτό παίζει και το γονιδιακό μας προφίλ: «Και τα γονίδιά μας, βέβαια, συμβάλλουν σε μεγάλο βαθμό στην επίδοσή μας στο σχολείο. Γι’ αυτό έχουμε προχωρήσει και σε μια μελέτη σε δίδυμα αδέρφια, πιστεύοντας ότι αυτό αποτελεί τον πιο αξιόπιστο τρόπο για να διαπιστώσουμε την πραγματική επίδραση των γονιδίων σε δύο ανθρώπους που κατά τα άλλα μεγαλώνουν σε κοινό περιβάλλον και δέχονται την ανατροφή από τους ίδιους ανθρώπους». 

Πηγή: imommy.gr

Διαβάστε σχετικό άρθρο στα Αγγλικά

Δίγλωσσο παιδί: Μεγαλώνοντας σε διαπολιτισμική οικογένεια

Ο μύθος που κυκλοφορεί για τα δίγλωσσα παιδιά, ότι αργούν να μιλήσουν ή ότι μπερδεύονται στην ομιλία τους, αγχώνει συχνά τους γονείς τους.

Γι’ αυτό πολλές φορές οι γονείς από διαπολιτισμικές οικογένειες δεν ξέρουν αν είναι σωστό να μιλάνε στα παιδιά τους και τις δύο γλώσσες από την αρχή ή είναι καλύτερα να μάθουν την μία γλώσσα πρώτα -όπως πιστεύει και ο περισσότερος κόσμος- και μεγαλώνοντας να μάθουν την δεύτερη.

Έρευνες που έγιναν, έρχονται να απομυθοποιήσουν όλα όσα πιστεύαμε μέχρι σήμερα! Τα δίγλωσσα παιδιά λοιπόν, αναπτύσσουν τον λόγο τους με τον ίδιο ακριβώς τρόπο που το κάνει ένα παιδάκι με μια μόνο γλώσσα. Oσο για τις διαταραχές του λόγου ή την καθυστέρηση ομιλίας, αυτό εξαρτάται από το ίδιο το παιδί είτε είναι δίγλωσσο, είτε όχι.

Το σημαντικό σε μια διαπολιτισμική οικογένεια που θέλει το παιδί της να μιλάει και τις δύο γλώσσες ,είναι ο κάθε γονιός να μιλάει στο παιδί την δική του μητρική γλώσσα ώστε να μάθει το παιδί να μιλάει σωστά και να μην μπερδεύεται. Το παιδί πολύ γρήγορα θα ξεχωρίσει ότι σε κάθε γονιό θα μιλάει διαφορετική γλώσσα.

Οι ειδικοί, με βάση τα αποτελέσματα των ερευνών τους, δίνουν τις εξής συμβουλές στους γονείς για το πώς να χειριστούν τα δίγλωσσα παιδιά τους:

-Καθημερινή επαφή και με τις δύο γλώσσες, μέσα από δραστηριότητες όπως το παιχνίδι, το φαγητό κλπ. Ο κάθε γονιός πρέπει να μιλάει την δική του μητρική γλώσσα (και οι συγγενείς του) και όχι την άλλη, ώστε το παιδί να μάθει να την μιλάει σωστά!

-Εκμάθηση της γλώσσας μέσω τραγουδιών και βιβλίων, όπως παραμύθια ώστε να εμπλουτίσετε το λεξιλόγιο του παιδιού και να το προετοιμάσετε σωστά για να μάθει να διαβάζει αλλά και να επικοινωνεί σωστά με την κάθε γλώσσα.

-Σε κάθε συζήτηση πρέπει να χρησιμοποιεί ο γονιός πολλές και διαφορετικές λέξεις αλλά και συνώνυμα που θα βοηθήσουν στην ανάπτυξη του λεξιλογίου του.

-Τα μικρά παιδιά μπορούν να μάθουν πολλές γλώσσες ταυτόχρονα, μόνο όμως αν την μαθαίνουν από άτομα που είναι η μητρική τους γλώσσα και όχι από κάποιον που έμαθε κάποια γλώσσα και την μιλάει καλά!

-Τέλος,  όταν το παιδί αρχίσει να «ανακατεύει» σε μια πρόταση λέξεις και από τις δύο γλώσσες μαζί, δεν σημαίνει ότι έχει μπερδευτεί! Αυτό είναι φυσιολογικό να συμβαίνει και σημαίνει ότι έχει αναπτύξει ισχυρές γλωσσικές ικανότητες και των δύο γλωσσών.

Πηγή: mothersblog.gr

8 τρόποι να μυήσετε το παιδί σας στη μάθηση

Εύκολα tips που θα σας βοηθήσουν να προάγετε ευχάριστα την εκπαίδευση του παιδιού στην κοινή σας καθημερινότητα.

1. Αρπάξτε κάθε ευκαιρία να του διδάξετε κάτι: Για ένα σύντομο μάθημα μαθηματικών, κόψτε ένα φρούτο και μετρήστε τα κομμάτια του.

2. Χρησιμοποιήστε τα χρώματα: Ζητήστε από το παιδί σας να ψάξει και σας φέρει κάτι σε μπλε, κόκκινο, πράσινο ή οποιοδήποτε άλλο χρώμα. Όχι μόνο θα ενισχύσει τη χρωματική του αντίληψη, αλλά θα συμβάλλει και στην ανάπτυξη της ερευνητικής του ικανότητας.

3. Αναθέστε του καλλιτεχνικά πρότζεκτ: Η μείξη των χρωμάτων είναι ένας έξυπνος τρόπος να καταλάβουν πώς σχετίζονται οι διαφορετικές αποχρώσεις μεταξύ τους. Για παράδειγμα, το κόκκινο με το μπλε δημιουργούν το μοβ, το μπλε με το κίτρινο το πράσινο κ.ο.κ. Άλλη μία καλή ιδέα είναι να βάλετε το παιδί σας να κόψει από περιοδικά και εφημερίδες καθένα ξεχωριστά από τα γράμματα που απαρτίζουν το όνομά του.

4. Επινοήστε παιχνίδια γνώσης: Για να ενισχύσετε την ικανότητα ανάγνωσης και γραφής, ανατρέξτε στα αγαπημένα του βιβλία και ανακαλύψτε όλα εκείνα τα κεφάλαια με το «Γράμμα της Ημέρας» ή τη «Λέξη της Ημέρας». Παράλληλα, φτιάξτε σε ένα τετράδιο μια λίστα με τους ορισμούς που βρήκατε και μετατρέψτε το σε «βιβλίο παραπομπών», το οποίο το παιδί θα μπορεί να συμβουλεύεται κάθε τόσο.

5. Κάντε το μαγείρεμα διασκέδαση: Η ενασχόληση με ποσότητες υλικών είναι ένας ευχάριστος τρόπος για τα παιδιά κάθε ηλικίας, αφού έτσι μπορούν από το να αποκτήσουν λεπτή κινητικότητα μέχρι και να εξοικειωθούν με τα κλάσματα. Αντί, λοιπόν, το μικρό σας να περιμένει απλά π.χ. να ψηθεί το κέικ ή να μαγειρευτεί το φαγητό, θα έχει καταλάβει και τη διαδικασία που απαιτείται για την παρασκευή ενός πιάτου.

6. Βάλτε τα βιβλία στη ζωή του: Παίζοντας μια σκηνή από το αγαπημένο του βιβλίο, προάγετε την αντιληπτική του ικανότητα. Μπορείτε, επίσης, να διαλέξετε μια δραστηριότητα από ένα βιβλίο και να την κάνετε μαζί, π.χ. αφού διαβάσετε ένα βιβλίο μαγειρικής, μεταφερθείτε στην κουζίνα και εκτελέστε μαζί μία από τις συνταγές.

7. Αξιοποιήστε τη φύση: Σε κάθε ευκαιρία διακοπών, η «εκπαίδευση» δεν χρειάζεται να σταματά. Αν πρόκειται για χειμερινές διακοπές, ζητήστε από το μικρό σας να γράψει γράμματα στον Αϊ-Βασίλη ή να φτιάξει χιονόμπαλες και, πριν τις πετάξει, να τις μετράει. Αν είναι καλοκαίρι και είστε στην παραλία, ζητήστε του να μαζέψει κοχύλια, μικρά και μεγάλα, και να τα ταξινομήσει κ.ο.κ.

8. Δώστε του ένα… χέρι βοηθείας: Τα μαθήματα των αισθήσεων βοηθούν τα παιδιά να καταλάβουν τις υφές και τις θερμοκρασίες, π.χ. μαλακό vs σκληρό, ζεστό vs κρύο. Αγγίζοντας διαφορετικά αντικείμενα, εγείρεται η εγκεφαλική λειτουργία. Αφήστε, λοιπόν, το παιδί σας να βάλει νερό, αλάτι και αλεύρι σε ένα μεγάλο μπολ και να τα ανακατέψει με τα χέρια του. Μπορεί να δημιουργηθεί μια… βόμβα στην κουζίνα, αλλά είναι πολύ διασκεδαστικό, και κυρίως δημιουργικό!

Πηγή:imommy.gr

Η «Βαβέλ» βρίσκεται στο μυαλό μας

       Η πολυγλωσσία αποτελεί ανάγκη αλλά και επιδίωξη των περισσότερων νέων, οι οποίοι ακούσια ξαναγράφουν τους κανόνες της επικοινωνίας. Υπάρχουν, άραγε, όρια στη γλωσσομάθεια;

Από τους υπερπολύγλωσσους, ικανούς να κατακτήσουν έως και 18 διαφορετικές γλώσσες, έως τους απλά γλωσσομαθείς, οι οποίοι μιλούν άπταιστα τουλάχιστον δύο γλώσσες ακόμη πέρα από τη μητρική τους, οι νέοι καθώς επίσης οι μετανάστες και οι εργαζόμενοι στην παγκόσμια πλέον οικονομία, ακούσια, ξαναγράφουν τους κανόνες της επικοινωνίας. Θα μπορούσε να γίνει λόγος για την ανέγερση ενός σύγχρονου πύργου της Βαβέλ, όπου οι γλώσσες συνεχίζουν ακόμη να διασταυρώνονται και να συγχέονται, αλλά στο τέλος και σε αντίθεση με τον βιβλικό μύθο η κατανόηση και η επικοινωνία καταλήγουν να είναι αρτιότερες και πιο ολοκληρωμένες.

Η πολυγλωσσία πλέον αποτελεί βασική ανάγκη αλλά παράλληλα και προσωπική επιδίωξη των περισσότερων νέων ανθρώπων. Στην Πολωνία το ποσοστό των νέων μεταξύ 17 και 23 ετών που δηλώνει πως μιλάει ικανοποιητικά ακόμη δύο γλώσσες πέρα από τη μητρική του, αγγίζει το 67% και στη Γαλλία το 64%, ενώ στη χώρα μας το ποσοστό των μαθητών που διδάσκεται τουλάχιστον μία ξένη γλώσσα ανέρχεται στο εξαιρετικό 92%. 

Μια γρήγορη ανάγνωση των δεδομένων που αφορούν τις ανθρώπινες γλώσσες αρκεί για να γίνει κατανοητό το μεγαλείο, στην κυριολεξία, της ανθρώπινης δυνατότητας (και παράλληλα ανάγκης) για επικοινωνία. Σήμερα ανά την υφήλιο είναι καταγεγραμμένα 7.000 διαφορετικά γλωσσικά ιδιώματα που συνθέτουν ένα εξαιρετικό γλωσσικό χαρμάνι, το οποίο όμως, σύμφωνα με τους ειδικούς, είναι καταδικασμένο κατά τη διάρκεια των πενήντα επόμενων ετών, αν όχι να αποσυντεθεί, σίγουρα να περιοριστεί.

Οι παράμετροι 

Υπάρχουν ωστόσο παράμετροι πολιτισμικές, περιβαλλοντικές, φυσικές ή και νευρολογικές οι οποίες επιτρέπουν σε κάποιον να φτάσει σε εξαιρετικά επίπεδα πολυγλωσσίας, ενώ την ίδια στιγμή κάποιος άλλος να παλεύει σε όλη του τη ζωή για να μάθει τα βασικά αγγλικά; 

Στο τελευταίο του βιβλίο, «Το τέλος της Βαβέλ» («Babel no more», Free press, 2012), στο οποίο παρουσιάζει τις εξαιρετικές περιπτώσεις πολύγλωσσων ανθρώπων, συχνά αυτοδίδακτων, ικανών να επικοινωνήσουν ακόμη και σε είκοσι διαφορετικές γλώσσες, ο αμερικανός δημοσιογράφος Μάικλ Εραρντ κάνει λόγο εξαρχής για έναν ειδικό νευρολογικό μηχανισμό με τον οποίο είναι προικισμένοι οι πολύγλωσσοι, για ένα δώρο της φύσης εν τέλει, το οποίο μπορεί να ενισχυθεί είτε εξαιτίας μιας περιπλανώμενης ανά τον κόσμο ζωής είτε εξαιτίας άλλων καταστάσεων και συνθηκών που αναγκάζουν τους πολύγλωσσους να κατακτήσουν δύο ή τέσσερις ή έξι ή ακόμη και δεκαέξι… ξένες γλώσσες. 

Μεταξύ αυτών των χαρισματικών ανθρώπων που συνάντησε ο Αμερικανός, ξεχωρίζει η περίπτωση του Αλεξάντερ Αργκουέγιες από το Μπέρκλεϊ, ο οποίος σε διάστημα 456 ημερών πέρασε σχεδόν πέντε χιλιάδες ώρες μελετώντας τις 52 γλώσσες που γνωρίζει. Αξιοσημείωτο γεγονός, ότι ο πολύγλωσσος αυτός άνθρωπος ζει με το επίδομα ανεργίας και από κάποιες ελάχιστες μεταφράσεις που κάνει περιστασιακά, συνήθως από τα κορεατικά στα αγγλικά. Όμως πόσες γλώσσες, πράγματι, κατείχε ο εκκεντρικός Αμερικανός; Πόσες γλώσσες μπορεί πρακτικά να μάθει ένας άνθρωπος;

Ο Αντρέα Μόρο, καθηγητής Γενικής Γλωσσολογίας στο Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο Ανώτερων Σπουδών της Παβία (IUSS), διερευνώντας το φαινόμενο της πολυγλωσσίας, υποστηρίζει πως «μπορούμε να εξηγήσουμε με συγκεκριμένες και ακριβείς επιστημονικές διεργασίες πόσες γλώσσες μπορεί να κατακτήσει ο ανθρώπινος εγκέφαλος, πόσες είναι αυτές που πραγματικά αφομοιώνει και πόσες απλώς, τρόπον τινά, σκαλώνουν στη μνήμη μας». Ο Ιταλός γλωσσολόγος κάνει λόγο για «όρια» της γλωσσομάθειας και αντί να διαβλέπει το τέλος της ανέγερσης αυτού του σύγχρονου πύργου της Βαβέλ, κυρίως επιδιώκει να προσδιορίσει τα όριά του: όλα αρχίζουν στην πρώιμη παιδική ηλικία και δυστυχώς τελειώνουν με την εφηβεία.

Έως την εφηβεία, υπογραμμίζει ο Μόρο, οι γλώσσες μαθαίνονται αυθόρμητα αλλά ύστερα από το πέρασμά της ο εγκέφαλος χάνει την πλαστικότητά του και για αυτόν τον λόγο πρέπει να χρησιμοποιηθούν άλλα μέσα, όπως για παράδειγμα η μνήμη. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως οι ενήλικοι δεν μπορούν να διδαχτούν μια ξένη γλώσσα, αλλά είναι δεδομένο πως τα νευρολογικά μονοπάτια διανύονται δυσκολότερα και όχι τόσο αυτόματα όσο πριν. Οι γραμματικές που μπορεί να αφομοιώσει ο ανθρώπινος εγκέφαλος μπορεί να είναι αρκετές αλλά σίγουρα δεν είναι απεριόριστες. 

Με όσα υποστηρίζει ο Ιταλός ερευνητής συμφωνεί (έμμεσα) και ο Εραρντ. Έχοντας μελετήσει όσους πολύγλωσσους ανθρώπους κατάφερε να εντοπίσει ανά την υφήλιο, ο Αμερικανός κατέληξε στο συμπέρασμα πως οι γλώσσες που μπορεί να μάθει ικανοποιητικά ένας άνθρωπος ανέρχονται γύρω στις δέκα, ενώ οι πιθανές υπόλοιπες γλωσσικές γνώσεις αποτελούν τμήμα των «συζητήσεων επιβίωσης», όπως συγκεκριμένα τις αποκαλεί.

Η καθημερινή ζωή

Αφήνοντας όμως κατά μέρος τα επιστημονικά πειράματα και εστιάζοντας στην καθημερινή ζωή, είναι πλέον δεδομένο πως για να μπορέσει κάποιος να ανταποκριθεί και να επικοινωνήσει μέσα σε αυτήν τη νέα, σύγχρονη Βαβέλ που ζούμε, είναι απαραίτητο να ξέρει να μιλάει, να διαβάζει και να γράφει σε δύο ή και περισσότερες γλώσσες. 

Η Κλερ Καμς, γλωσσολόγος, καθηγήτρια στο Μπέρκλεϊ και μία από τους ειδικούς με τους οποίους συνομίλησε ο Εραρντ για τις ανάγκες συγγραφής του βιβλίου του, θεωρεί πως η ερώτηση «πόσες γλώσσες γνωρίζεις;», αν όχι λανθασμένη, είναι σίγουρα μερική καθώς η σωστή ερώτηση θα έπρεπε να είναι «σε πόσες γλώσσες ζεις;». 

Πέρα από αναγκαία ως εργαλείο επαγγελματικής ανέλιξης, η εκμάθηση γλωσσών αποτελεί και σημείο ουσιαστικής επαφής μεταξύ διαφορετικών λαών και πολιτισμών, προσφέροντας τη δυνατότητα μιας καλύτερης αμοιβαίας κατανόησης των ανθρώπων και συμβάλλοντας στην εξάλειψη φαινομένων όπως η ξενοφοβία, η μισαλλοδοξία και ο ρατσισμός. 

Οι διαφορετικές γλώσσες συνεπάγονται και πολλαπλές αναγνώσεις τού ούτως ή άλλως πολυσήμαντου κόσμου μας. Όσο περισσότερες οι αναγνώσεις και οι ερμηνείες τόσο περισσότερες και οι προοπτικές.

           Πηγή: tanea.gr/Σάκης Μαλαβάκης